Verhalen, Columns en Artikelen
Pluisje Muis en de Kaasprinses
Op zoek naar een leuk cadeautje? Bestel het vrolijke voorleesboekje Pluisje Muis en de Kaasprinses! Pluisje Muis woont in een holletje onder Bambino, een plek vol speelgoed en met mooie tekeningen aan de muur. Het muisje is dol op komkommer, kaas en op de kinderen die elke dag naar Bambino
‘Ik wil gewoon een goede vader zijn’
Ruud (44)* volgde het triple P-traject ‘Positief Opvoeden’ van Eddee Zorggroep. Hij verlangde naar een goede relatie met zijn dochter Eva (8)*, die autisme heeft. “Eva en ik lijken op elkaar. Daardoor botsten we steeds vaker. Ik meldde me aan bij Eddee omdat ik verlangde naar een betere relatie met
Het recht op ruimte
Als ik bij mijn fiets wil komen, moet ik me een weg banen langs onze vlinderstruik. In de winter leek de vlinderstruik niet meer dan een zielige verzameling bruine stengels. Totdat de lente kwam. Opeens schoot hij de lucht in. Nu lijkt dat stukje van onze tuin één en al
Geen woorden
Wat zeg je als iemand doodgaat? Sterkte. Ik denk aan je. Ik bid voor je. Allemaal loze woorden zijn het, hoe ik ze ook meen. Woorden van plastic, leeg en hol. Een rafelige pleister op een groot, donker gat. We praten niet graag over de dood. We komen het ook
Mist
‘Nee!’ Christa rukte haar hand weg. Haar ogen schoten door de kamer, langs de onbekende jonge vrouw tegenover haar, het verstelbare bed en de tafel met rozen. Een ziekenhuiskamer. Ze hoorde hier niet te zijn. Zelfs haar eigen handen klopten niet, veel te rimpelig, met afgebrokkelde nagels. Ergens in de
Mijn papa zei krak
Mijn papa is de beste. Hij tilde mij soms op. Dat kon hij zo! Zijn zwarte baard kriebelde. Dat weet ik nog goed. Mijn vader kan alles. Zijn schuur ligt vol houtsnippers en allemaal papaspullen. Roestige spijkers, zagen, hamers. Hij maakte de schommel in de tuin. Hij maakte zelfs mijn
De Warrige Wirwar
Een sprookje, geschreven bij het afscheid van de kleuterschool. Juf Pauline fietst hijgend door de straat. De wind trekt aan haar bruine paardenstaart. Waarom moest ze nou zo nodig fietsen? Door al die tegenwind komt ze nog te laat. Het is nog wel de laatste dag van het schooljaar! Bij
Tranenkunstenaar
“Mama, ken jij de tranenkunstenaar?” De ogen van mijn zoon zijn groot en stralen. Net als altijd wanneer hij staat te popelen om iets te vertellen wat hij heeft gehoord. Ik schud mijn hoofd en hij vertelt over een man die tranen verzamelt, ze met een microscoop uitvergroot en fotografeert.
Als lijden niet ‘zomaar’ over gaat
Rouw, verlies en verdriet. Je komt het overal tegen. Je broer is nog steeds niet de oude, na het overlijden van zijn vrouw. Een vriendin kampt met verwaarlozing uit haar jeugd. Hoe gaan wij Nederlanders om met het ongemak van het lijden? Hanneke Schaap: “We zijn cultureel met z’n allen
Nepmoeder
Ik moet rustig blijven. Fenna schreeuwt, zoals alleen een tweejarige kan doen, terwijl ik haar in haar jas wurm. Ik draai me naar de bank. Mijn oudste dochter zit verstopt achter een stripboek. “Melanie, we gaan nu!” Mijn stem klinkt schel. Even later zigzaggen we met de bakfiets door het
Een plek voor mensen met een eigen verhaal
In een groot pand, vlak bij Dorp De Hoop, zijn verschillende leerwerkbedrijven van Werkvisie De Hoop gevestigd. “Een unieke plek,” aldus begeleider Christian. Waarom? Neem er zelf een kijkje! Dit artikel verscheen in 2021 in Magazine Hoop. De koffie loopt en een grote, wollige hond begroet snuffelend de mensen die binnendruppelen.
Levenslessen van Wilma
Dit artikel verscheen in 11 september 2021 in het wandelboekje van de Biesboschtocht van Vrouwen lopen voor Vrouwen, met vragen om tijdens de wandeling te bespreken. Levenslessen van Wilma Wilma vocht jaren met haar alcoholverslaving. Toen ik haar sprak was ze 51 jaar en volgde ze een opleiding bij de
Maria
De herinnering aan haar gezicht wordt door de jaren heen vager. Nog steeds zie ik haar ogen voor me, die zo konden stralen. Vooral als ze iets goed had gedaan. Ze heette Maria. Ik werkte pas een jaar bij De Hoop, bij de communicatieafdeling. Zij had daar een werkervaringsplek. Door