Op zoek naar een leuk cadeautje? Bestel het vrolijke voorleesboekje Pluisje Muis en de Kaasprinses! Pluisje Muis woont in een holletje onder Bambino, een plek vol speelgoed en met mooie tekeningen aan de muur. Het muisje is dol op komkommer, kaas en op de kinderen die elke dag naar Bambino komen. Op een dag ontmoet […]
Pluisje Muis en de Kaasprinses Meer lezen »
Ruud (44)* volgde het triple P-traject ‘Positief Opvoeden’ van Eddee Zorggroep. Hij verlangde naar een goede relatie met zijn dochter Eva (8)*, die autisme heeft. “Eva en ik lijken op elkaar. Daardoor botsten we steeds vaker. Ik meldde me aan bij Eddee omdat ik verlangde naar een betere relatie met mijn dochter. Ik wilde niet
‘Ik wil gewoon een goede vader zijn’ Meer lezen »
Als ik bij mijn fiets wil komen, moet ik me een weg banen langs onze vlinderstruik. In de winter leek de vlinderstruik niet meer dan een zielige verzameling bruine stengels. Totdat de lente kwam. Opeens schoot hij de lucht in. Nu lijkt dat stukje van onze tuin één en al vlinderstruik, met lange, zwierige takken
Het recht op ruimte Meer lezen »
Wat zeg je als iemand doodgaat? Sterkte. Ik denk aan je. Ik bid voor je. Allemaal loze woorden zijn het, hoe ik ze ook meen. Woorden van plastic, leeg en hol. Een rafelige pleister op een groot, donker gat. We praten niet graag over de dood. We komen het ook niet zo vaak tegen in
‘Nee!’ Christa rukte haar hand weg. Haar ogen schoten door de kamer, langs de onbekende jonge vrouw tegenover haar, het verstelbare bed en de tafel met rozen. Een ziekenhuiskamer. Ze hoorde hier niet te zijn. Zelfs haar eigen handen klopten niet, veel te rimpelig, met afgebrokkelde nagels. Ergens in de verte rinkelde een bel. Christa
Mijn papa is de beste. Hij tilde mij soms op. Dat kon hij zo! Zijn zwarte baard kriebelde. Dat weet ik nog goed. Mijn vader kan alles. Zijn schuur ligt vol houtsnippers en allemaal papaspullen. Roestige spijkers, zagen, hamers. Hij maakte de schommel in de tuin. Hij maakte zelfs mijn bed. Elke keer als ik
Mijn papa zei krak Meer lezen »
Een sprookje, geschreven bij het afscheid van de kleuterschool. Juf Pauline fietst hijgend door de straat. De wind trekt aan haar bruine paardenstaart. Waarom moest ze nou zo nodig fietsen? Door al die tegenwind komt ze nog te laat. Het is nog wel de laatste dag van het schooljaar! Bij het rode stoplicht staat een
De Warrige Wirwar Meer lezen »
“Mama, ken jij de tranenkunstenaar?” De ogen van mijn zoon zijn groot en stralen. Net als altijd wanneer hij staat te popelen om iets te vertellen wat hij heeft gehoord. Ik schud mijn hoofd en hij vertelt over een man die tranen verzamelt, ze met een microscoop uitvergroot en fotografeert. “Elke traan is anders. Mensen
Rouw, verlies en verdriet. Je komt het overal tegen. Je broer is nog steeds niet de oude, na het overlijden van zijn vrouw. Een vriendin kampt met verwaarlozing uit haar jeugd. Hoe gaan wij Nederlanders om met het ongemak van het lijden? Hanneke Schaap: “We zijn cultureel met z’n allen gebrand op vooruitgang. Het is
Als lijden niet ‘zomaar’ over gaat Meer lezen »
Ik moet rustig blijven. Fenna schreeuwt, zoals alleen een tweejarige kan doen, terwijl ik haar in haar jas wurm. Ik draai me naar de bank. Mijn oudste dochter zit verstopt achter een stripboek. “Melanie, we gaan nu!” Mijn stem klinkt schel. Even later zigzaggen we met de bakfiets door het verkeer. Aan de andere kant